Ο απαλός καθαρισμός συκωτιού και χολής

Η εύκολη αποτοξίνωση του ήπατος και της χολής

Ο απαλός καθαρισμός συκωτιού γίνεται καθημερινά. Μπορείτε να τον κάνετε για μία εβδομάδα, μετά την επόμενη εβδομάδα να κάνετε καθαρισμό νεφρών και μετά να το ξανακάνετε. Μερικά άτομα, όπως ένας άντρας που εξάλειψε την άνοια με καθαρισμό εντέρου, έκανε τον καθαρισμό συκωτιού για πάνω από 40 ημέρες χωρίς να σταματήσει καθόλου.
Για να κάνετε σωστά τον απαλό καθαρισμό συκωτιού και χολής, ξεκινήστε κάνοντάς το με αδειανό στομάχι κάθε πρωί μόλις σηκωθείτε.
Η αναλογία είναι για ένα άτομο. Χρησιμοποιήστε 250 γραμμάρια χυμό εσπεριδοειδών. Τα φρέσκα είναι καλύτερα. Στύψτε τα πορτοκάλια και προσθέστε το χυμό ενός λεμονιού εάν είστε γενναίοι.

Εάν είναι τα εσπεριδοειδή είναι πολύ ξηρά για το δέρμα σας, χρησιμοποιήστε βιολογικό χυμό μήλων μαζί με το ίζημά τους που μένει μέσα.
Προσθέστε 250 γραμμάρια αποσταγμένο νερό, μία σκελίδα σκόρδο, μία κουταλιά σούπας παρθένο ελαιόλαδο και ένα μικρό κομμάτι τζίντζερ όσο η άκρη του δακτύλου σας. Μην κόψετε το σκόρδο απλώς βγάλτε του την φλούδα, τοποθετήστε τα όλα στο μπλέντερ, υγροποιήστε τα και πιείτε.

Όσο μπορείτε να το αντέξετε, αυξήστε το ελαιόλαδο σε 4 κουτάλια της σούπας. Αυξήστε το σκόρδο σε 4 μεγάλες σκελίδες και προσθέστε και περισσότερο τζίντζερ σε αναλογία, για να αποτρέψετε οποιαδήποτε πιθανή απέχθεια που μπορεί να σας προκαλέσει το σκόρδο.

Έχω διαπιστώσει ότι μερικές φορές βοηθά να τελειώσετε με μια γουλιά χυμό πορτοκάλι ή μήλου που έχετε κρατήσει - ως ανταμοιβή για τον εαυτό σας και για να καθαρίσει το στόμα σας από τη γεύση του σκόρδου μετά την διαδικασία του καθαρισμού.
Δεκαπέντε λεπτά μετά τον καθαρισμό του συκωτιού, καθαρίζεται το σύστημά σας πίνοντας 2 κούπες από το ακόλουθο τσάι έγχυμα:

Τα συστατικά του αποτοξινωτικού τσαγιού είναι τα εξής:
2 μέρη ψημένη ρίζα ραδικιού ταραξάκου
1 μέρος φλοιό κανέλλα
1 μέρος σπόρος κάρδαμο
1 μέρος ρίζα γλυκόριζα
1 μέρος ώριμους καρπούς κέδρο
1 μέρος ρίζα τζίντζερ
1 μέρος καρφιά γαρίφαλο
1 μέρος κόκκους μαύρου πιπεριού
1 μέρος φύλλα αρκουδοστάφυλλο (αρκτοστάφυλος)

Εάν σας λείπουν κάποια από τα συστατικά, χρησιμοποιήστε αυτά που μπορείτε να βρείτε. Θα είναι προτιμότερο από το να μην χρησιμοποιήσετε το τσάι. Αυτή είναι η κανονική διαδικασία για τον απαλό καθαρισμό του συκωτιού και της χολής.

Το τονωτικό του συκωτιού και της χολής

Κάθε μέρα στο πρόγραμμα των ανίατων ασθενειών παίρνεις την ακόλουθη φόρμουλα για το συκώτι. Αυτό είναι ένα βάμμα το οποίο μπορείς να το φτιάξεις ή να το αγοράσεις.

Αυτή είναι η φόρμουλα:
3 μέρη σπόροι γαϊδουράγκαθου
1 μέρος ρίζα ραδικιού ταραξάκου
1 μέρος ρίζα βερβερίδας [ή φύλλα αψιθιάς]
1 μέρος φύλλα αγκινάρας [ή φύλλα τεύτλου, ή ραδίκι κιχώριο, ή πικρού πράσινου]
1 μέρος ρίζα τζίντερ [ή σπόρο μάραθου]

Η δόση θα πρέπει να είναι 2 γεμάτα σταγονόμετρα 3 φορές την ημέρα. Σε σοβαρές καταστάσεις μπορείτε να πάρετε μέχρι 12 σταγονόμετρα την ημέρα. Μερικά άτομα θα πρέπει να σταματήσουν μετά από 4-5 ημέρες τον καθαρισμό συκωτιού για να ξεκουραστούν και να συνεχίσουν 1-2 ημέρες αργότερα. Άλλα άτομα μπορεί να πρέπει να συνεχίσουν καθημερινός λόγο της κατάστασής τους.
***Σημείωση*** Τον καθαρισμό συκωτικού τον κάνουμε αφού προηγμένος έχουμε κάνει καθαρισμό του εντέρου
Πηγή: Dr. Richard Schulze Liver Five-day Cleansing and Detoxification Program
Liver/Gallbladder and Anti Parasite Tonic Formula

Η παχυσαρκία «τρώει» το συκώτι

Αντιμέτωποι με την επιδημία μιας ασθένειας του ήπατος που σχετίζεται με την παχυσαρκία βρίσκονται τα τελευταία χρόνια οι ειδικοί στη δημόσια υγεία – και η κατάσταση αναμένεται να επιδεινωθεί τα προσεχή χρόνια.

Η ηπατοπάθεια αυτή είναι η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος (NAFLD), η συχνότητα της οποίας έχει διπλασιαστεί τις δύο τελευταίες δεκαετίες και πλέον προσβάλλει ένα στα δέκα παιδιά και εφήβους και τουλάχιστον το 20% των ενηλίκων, σύμφωνα με την εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς».
Φάρμακα γι’ αυτή δεν υπάρχουν και αν δεν αναχαιτιστεί με μέτρα που στοχεύουν στη ρύθμιση του σωματικού βάρους και των άλλων προβλημάτων που τη συνοδεύουν, μπορεί να οδηγήσει στην ανάγκη για μεταμόσχευση ήπατος.
Η νόσος, που προκαλείται από τη συσσώρευση λίπους στο ήπαρ, του προκαλεί τις ίδιες βλάβες με αυτές που παρατηρούνται στους μανιώδεις πότες – με τη διαφορά ότι σε εκείνους οι βλάβες προκαλούνται από το αλκοόλ, ενώ στη συγκεκριμένη ασθένεια από την κακή διατροφή και την παχυσαρκία.
«Το αντίστοιχό της είναι το φουαγκρά» λέει παραστατικά ο δρ Τζόελ Ε. Λαβίν, επικεφαλής του Τμήματος Παιδιατρικής Γαστρεντερολογίας, Ηπατολογίας & Διατροφής στο Νοσοκομείο Παίδων Morgan Stanley της Νέας Υόρκης. «Για να παραχθεί όμως το φουαγκρά, οι πάπιες πρέπει να πιεστούν για να φάνε πολύ, ενώ οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να το κάνουν μόνοι τους».
Στις περισσότερες περιπτώσεις το λιπώδες ήπαρ δεν προκαλεί συμπτώματα. Ομως η ύπαρξή του αυξάνει τον κίνδυνο καρδιοπάθειας και τύπου 2 διαβήτη, ενώ στο 10-20% των περιπτώσεων το συσσωρευμένο λίπος οδηγεί σε φλεγμονή και δημιουργία ουλών, οι οποίες σταδιακά καταστρέφουν το όργανο, ανοίγοντας τον δρόμο για κίρρωση, καρκίνο και ηπατική ανεπάρκεια.
Μελέτες έχουν δείξει ότι το 2-3% των ενηλίκων πάσχει από αυτή την προοδευτικά εξελισσόμενη μορφή της μη αλκοολικής λιπώδους νόσου του ήπατος, που αποκαλείται μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα (NASH) – και το ποσοστό αυτό αυξάνεται διαρκώς.
Πριν από λίγα χρόνια η μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα ήταν πολύ σπάνια και πολλοί γιατροί θεωρούσαν ότι η συσσώρευση λίπους στο ήπαρ είναι αβλαβής. Σήμερα όμως αποτελεί αληθινή μάστιγα, καθώς και την ταχύτερα αναπτυσσόμενη αιτία μεταμόσχευσης ήπατος.
Στοιχεία από τις ΗΠΑ δείχνουν ότι ενώ το 2001 μόλις το 1% των μεταμοσχεύσεων ήπατος οφειλόταν σε αυτήν, το 2009 το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 10%, ενώ οι μεταμοσχεύσεις εξαιτίας άλλων αιτιών, όπως η ηπατίτιδα C και ο αλκοολισμός, ήταν σταθερές. Αν η τάση αυτή συνεχιστεί, έως το 2020 η μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα θα είναι η κύρια αιτία μεταμοσχεύσεων ήπατος στην χώρα αυτή αντί για την ηπατίτιδα C που είναι σήμερα.
Στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Λος Αντζελες (UCLA), όπου υπάρχει ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα μεταμοσχεύσεων ήπατος στον κόσμο, σχεδόν 25% των μεταμοσχεύσεων γίνονται σήμερα εξαιτίας της NASH, ενώ το 2002 το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 3%.
«Αν η κατάσταση μείνει ως έχει, μέχρι το 2025 πέντε εκατομμύρια άνθρωποι στις ΗΠΑ θα χρειάζονται νέο ήπαρ εξαιτίας της νόσου» προβλέπει ο δρ Ρόναλντ Μπασάτιλ, επικεφαλής του Τομέα Μεταμοσχεύσεων Ηπατος της Ιατρικής Σχολής David Geffen του UCLA. «Ωστόσο, οι δυνατότητες όλης της χώρας είναι αυτή τη στιγμή για 6.000 έως 7.000 μεταμοσχεύσεις τον χρόνο. Τι θα απογίνουν οι υπόλοιποι ασθενείς;»
Αν και έχουν επενδυθεί τεράστια ποσά στην αναζήτηση ενός φαρμάκου για τη νόσο, θα περάσουν αρκετά χρόνια έως ότου διατεθεί κάποιο στο εμπόριο, εκτιμά η ηπατολόγος δρ Καθλίν Κόρεϊ, διευθύντρια της Κλινικής Λιπώδους Ηπατος του Γενικού Νοσοκομείου της Μασαχουσέτης. Εως τότε η μόνη λύση είναι να «συνταγογραφείται» στους ασθενείς μια αγωγή εξαιρετικά δύσκολη στην εφαρμογή της, διότι απαιτεί δραστικές αλλαγές στον τρόπο ζωής.
«Πρέπει να βοηθήσουμε τους ασθενείς μας να ρυθμίσουν την υψηλή χοληστερόλη, το σάκχαρο και τα άλλα μεταβολικά προβλήματα που έχουν ταυτοχρόνως με το λιπώδες ήπαρ» εξηγεί η δρ Κόρεϊ. «Ετσι, τους λέμε να αποφεύγουν τη ζάχαρη διότι επιδεινώνει τη συσσώρευση λίπους, να μην καταναλώνουν αλκοόλ διότι επιβαρύνει κι άλλο τη λειτουργία του ήπατος και να χάσουν τα περιττά τους κιλά διότι είναι ο μοναδικός τρόπος που αποδεδειγμένα μειώνει το λίπος στο συκώτι».
Η ρύθμιση του σωματικού βάρους φαίνεται πως σε πολλούς ασθενείς αποτελεί το κλειδί για την αντιμετώπισή της νόσου, διότι η συνεχής αύξησή του φαίνεται ότι αποτελεί την κινητήριο δύναμη πίσω από τη μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα, κατά τον ειδικό στο λιπώδες ήπαρ δρα Ροχίτ Λούμπα, αναπληρωτή καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο (UCSD).
Εντούτοις, δεν είναι διόλου εύκολο να ακολουθήσουν οι ασθενείς τις συστάσεις για δίαιτα και άσκηση, λέει ο δρ Σαχίντ Μαλίκ από το Κέντρο Νοσημάτων του Ηπατος στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ. «Το πρώτο πράγμα που ζητούν οι ασθενείς όταν τους λέμε ότι είναι άρρωστοι, είναι ένα φάρμακο, αλλά δεν έχουμε κανένα» λέει. «Και αυτό είναι πολύ δύσκολο να το δεχτούν».

Η σωστή στάση αφόδευσης και η σημασία της στην υγεία μας

Δημητρίου Γιάννης (του κέντρου Vitality) – Φυσιοθεραπευτής – Μεταπτυχιακές σπουδές Παραδοσιακής Κινέζικης Ιατρικής

Η σωστή στάση στην τουαλέτα
Έχουμε ξαναμιλήσει στο παρελθόν για τη σοβαρότητα της σωστής στάσης του σώματος, όσο αφορά την συντήρηση μα και την βελτίωση του επιπέδου της υγείας μας. (Διαβάστε περιληπτικό προηγούμενο άρθρο) Αυτή τη φορά θα προσπαθήσουμε να δούμε τα προβλήματα που δημιουργούνται στο γαστρεντερικό μας σύστημα και κυρίως στο παχύ έντερο, από την κακή στάση του σώματος κατά την αφόδευση.
Ο τίτλος αυτός εκτός της εισαγωγής στο θέμα, έχει διττό νόημα. Μας προτρέπει να δώσουμε τον απαραίτητο χρόνο στην τουαλέτα, να κάνουμε μια στάση, όποτε αυτό χρειάζεται (συνήθως κάποιες ώρες, μετά από κάθε γεύμα).
Δυστυχώς λόγω του σύγχρονου τρόπου ζωής αναβάλλουμε την αφόδευση για αργότερα, γεγονός που μας επιβαρύνει ψυχοσωματικά. Οι επιπτώσεις θα μπορούσαν να είναι, από μια αίσθηση ενόχλησης και έναν διαρκή εκνευρισμό, έως την ελλιπή απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών των τροφών, την παχυσαρκία και την εναπόθεση λίπους στη κοιλιακή χώρα.
Ιστορικά, η ιδέα της σημερινής λεκάνης χρεώνεται στο κύριο Cumming, ενώ φαίνεται πως τροποποιήθηκε από τον κατασκευαστή Bramah κοντά στο 1840. Εδώ πρέπει να σημειωθεί πως για να γίνει μια κατασκευή για ανθρώπινη χρήση πρέπει να πληρεί κάποιες προϋποθέσεις όπως εργονομία, σωστή μηχανική, ασφάλεια κ.α. Η δημιουργία της τουαλέτας έγινε χωρίς τα παραπάνω, όπως και πολλές άλλες ανακαλύψεις για τον άνθρωπο. Βέβαια το χειρότερο είναι ότι η κατάσταση της εργονομίας της κοινής τουαλέτας δεν βελτιώθηκε όπως π.χ. οι καρέκλες και τα κρεβάτια που έγιναν πραγματικά ανατομικά και κατάλληλα για χρήση που δεν προκαλεί προβλήματα.
Ο χρόνος εντερικής διέλευσης της τροφής είναι μικρότερος από 8 ώρες ανεξαρτήτως ηλικίας, στις αγροτικές περιοχές του τρίτου κόσμου. Στις Δυτικές χώρες είναι περίπου τρεις μέρες για τους υγιείς νέους, ενώ για τους ηλικιωμένους μπορεί να φθάσει και τις δυο εβδομάδες.
Αναμφισβήτητα λοιπόν οι πληθυσμοί του Δυτικού κόσμου είναι εξαιρετικά δυσκοίλιοι. Σε μη δυτικούς πολιτισμούς οι άνθρωποι αφοδεύουν σε στάση «βαθύ καθίσματος». Με αυτόν τον τρόπο αποφεύγουν όλες τις δυσάρεστες συνέπειες της καθιστής στάσης στην τουαλέτα μερικές από τις οποίες είναι οι αιμορροΐδες, οι κήλες και η δυσκοιλιότητα. Το «βαθύ κάθισμα» κατά την αφόδευση αυξάνει την ενδοκοιλιακή πίεση, άρα ελαχιστοποιεί τις μυϊκές δυνάμεις που απαιτούνται, στηρίζει το παχύ έντερο και ασκείται πίεση με τους μηρούς στα σημεία του παχέος εντέρου που εμφανίζονται τα περισσότερα προβλήματα, το τυφλό έντερο και το σιγμοειδές. Οι επιπτώσεις του καθίσματος στη λεκάνη, προκύπτουν από τον τρόπο που καθόμαστε σε αυτήν. Δεν στηρίζουμε το παχύ έντερο αλλά και δεν αυξάνεται η ενδοκοιλιακή πίεση που είναι απαραίτητη για την εύκολη λειτουργία των κοιλιακών μυών. Μπορεί να δημιουργηθεί ανεπάρκεια της ειλεοτυφλικής βαλβίδας, λόγω του ότι η βαλβίδα δεν στηρίζεται από τους μηρούς, ενώ επιβαρύνεται από το σκύψιμο προς τα εμπρός που κάνουμε καθήμενοι στη λεκάνη. Έτσι η βαλβίδα μπορεί να ατονήσει και να επιτρέψει την παθολογική παλινδρόμηση του κοπρανώδους υλικού στο λεπτό έντερο.
Κάτι τέτοιο θα προκαλέσει την απορρόφηση μέσω του επιθηλίου του λεπτού εντέρου τοξινών που επιβαρύνουν όλο το σώμα. Επίσης κάτι πολύ σημαντικό, είναι ότι η αποβολή της ποσότητας κοπράνων είναι μικρότερη από ότι κανονικά θα αποβαλλόταν με την στάση του βαθιού καθίσματος. Έτσι τα κόπρανα συσσωρεύονται και δημιουργούν πλάκες που επικάθονται στα εντερικά τοιχώματα και εκκρίνουν τοξίνες όπως η πτωμαΐνη που είναι μια τοξική αμίνη η οποία παράγεται από εντερικές ζυμώσεις (στο παχύ έντερο) βακτηριδίων όπως Escherichia coli. Αυτή δημιουργείται από αποκαρβοξυλίωση των αμινοξέων -κάτι που τα βακτηρίδια του εντέρου μπορούν να πραγματοποιήσουν για σχεδόν όλα τα αμινοξέα. Οι πτωμαΐνες μπορούν να απορροφηθούν από το έντερο και να μεταβολισθούν ακόμη και να εξουδετερωθούν σε μεγάλο βαθμό από το συκώτι, αν αυτό βέβαια είναι υγιές. Η υπερπαραγωγή τους, όμως, καταστρέφει αυτές τις δυνατότητες του συκωτιού, με αποτέλεσμα τη σταδιακή διαρροή μέσω της κυκλοφορίας στον οργανισμό. Οι βακτηριακές ζυμώσεις δημιουργούν μεθάνιο, θειικό οξύ και αμμωνία. Τοξίνωση και αμμωνία παρουσιάζεται συνήθως σε άτομα που κάνουν υπερβολική κατανάλωση πρωτεϊνών και έχουν πρόβλημα με το συκώτι τους.
Καθώς η εξέλιξη της ιατρικής επιτρέπει την όλο και μεγαλύτερη γνώση και κατανόηση του πεπτικού μας συστήματος, αντιλαμβανόμαστε το ζωτικό του ρόλο στη σωματική αλλά και ψυχική μας υγεία. Τα προβλήματα ξεκινούν μόλις χαλάσει το θαυμάσιο αυτό σύστημα. Και υπάρχουν πολλοί τρόποι να συμβεί αυτό. Είναι πολύ σημαντικό να αρχίσει μια συζήτηση από τον ιατρικό χώρο με θέμα τα αίτια που προκαλούν σήμερα γαστρεντερικά προβλήματα και πώς αυτά επηρεάζουν συνολικά την υγεία και την ποιότητα ζωής.

enallaktikidrasi.com